Status van aankomende dagen: vakantiestress!! Deze week gaan Zoë en ik lekker op vakantie naar Spanje, samen met opa en oma. Maar voordat we daar heerlijk kunnen genieten van zand, zee, het zwembad, lekker eten en warme temperaturen moeten eerste de koffers worden ingepakt. Dit is de allereerste keer dat Zoë en ik op vakantie gaan, zelf vind ik het dan ook best spannend. Ondertussen heb ik al een tiental blogs en vlogs bekeken met handige tips and tricks, je kent het wel: what to bring and what not to bring! Ik heb nu ondertussen wel mijn lijstje klaar, heb er zin in en ben er klaar voor (uiteraard zal ik hier tijdens het inpakken anders over denken)!

Het is alweer maanden geleden dat ik deze vakantie samen met mijn ouders heb geboekt. En nu is het dan eindelijk zover sinds maandag heb ik officieel: ZOMERVAKANTIE! En wat is de tijd snel voorbij gegaan.. Afgelopen zomer waren Michiel en ik nog druk bezig met de verbouwing van ons huis en het inrichten van Zoë haar kamertje. En kijk haar nu: acht maanden oud, zit, gilt, lacht, staat en oefent het lopen. Zelf ben ik dit jaar moeder geworden, ben een propedeuse papiertje rijker en begon mijn eigen blog. Wat mij betreft een stressvol maar zeker succesvol jaar!

Wij gaan nu lekker twee weken genieten van onze (al zeg ik het zelf) ‘welverdiende’ vakantie. Ben je benieuwd hoe wij vertoeven in España? Volg of Check mijn Instagram-account! Hier zal ik leuke fotootjes plaatsen, want uiteraard gaat de camera gewoon mee.

 

liefs, Maxim

Het is Moederdag, ik open Facebook en BAM artikel van NU.nl in mijn gezicht. ‘Oudere moeder zorgt voor meer stabiliteit bij kind’. Want ja zoals het artikel zo mooi beschrijft: ‘decennia geleden kregen vrouwen hun eerste kind rond hun vijfentwintigste levensjaar. Tegenwoordig ligt die leeftijd op 29,6 jaar’. Leuk zo’n artikel over de voordelen om op latere leeftijd moeder te worden. Gesproken wordt over de rijpe, emotioneel stabielere, meer geld hebbende, minder snel van de wijs te brengen dertig plusser met eerste kind. Maar waar blijven nou die artikelen omtrent het jonge moederschap en de voordelen daarvan?!

Ik begrijp het wel hoor als de Nederlandse vrouw ervoor kiest haar eerste kindje te krijgen rond haar dertigste, dat er wordt gekozen voor een artikel dat benadrukt dat dit voor meer stabiliteit zorgt. Maar toch zou het leuk zijn voor mij (de jonge moeder) dat er in ieder geval een stukje wordt geschreven over het jonge moederschap en wat de voordelen daarvan zijn. Begrijp me niet verkeerd ik heb niets tegen vrouwen die ervoor kiezen om op dertig jarige leeftijd een kindje te krijgen. Als ik kon kiezen had ik daar waarschijnlijk ook voor gekozen. Maar ik irriteer me er soms aan hoe de maatschappij en de media het jonge moederschap in een ‘slecht’ daglicht plaatst denk aan Vier handen op een buik. Ik vind dit dan ook een vreselijk programma.

Nogmaals ik ben niet tegen het krijgen van een eerste kindje op je dertigste. Sommige vrouwen zijn er op die leeftijd pas klaar voor, of hebben dan pas de man van hun dromen ontmoet. Jong en een kind krijgen is erg leuk maar dat lukt niet bij iedereen. En als ik de keuze had gekregen had ik waarschijnlijk ook gekozen voor het moederschap op later leeftijd. Alleen schrijf ik dit omdat in de huidige maatschappij het jonge moederschap vaak als ongewenst of niet handig wordt beschouwen. Terwijl dit naar mijn mening helemaal niet zo hoeft te zijn! Tenslotte is de liefde en warmte die je je kindje kan geven het belangrijkst ongeacht leeftijd.

 

Liefs,

Maxim 

 

 

 

 

Ik weet het nog goed, vorig schooljaar liep ik tijdens mijn tentamens en stage al een aantal dagen met buikpijn rond. Niets ernstig maar wel vervelend, vooral voor het slapen gaan nam de pijn toe. Mijn vriend zei constant dat ik naar de dokter moest gaan. Maar ik dacht alleen maar wanneer dan? Ik was druk en dacht dat het stress was. Uiteindelijk zat ik bij de dokter en vertelde mijn verhaal. Hij controleerde mijn buik en… ja hoor; ik was 11 weken zwanger. Een klein “I didn’t know I was pregnant” momentje.

 

Op het moment dat ik hoorde dat ik zwanger was stortte mijn wereld in, maar ik moest al snel schakelen. Naast de belangrijke keuze of we dit kindje gingen houden kwam er een overvloed aan vragen in mijn hoofd. Hoe ga ik dit doen met school? Is mijn studentenleventje nu voorbij? En bedenk zo nog maar honderd vragen. Dat wij dit kindje zouden houden was al snel duidelijk, het was onwijs welkom, maar toen begon het plannen, regelen, passen en meten pas echt!

Als gastblogger voor What’s on mama’s mind schreef ik dit artikel over studeren met een baby, samenwonen en het jonge moederschap. Wil je het hele artikel lezen? Klik hier!

 

Hebben jullie wel eens het gevoel dat je jezelf voorbij loopt? Een tijd geleden ik dus wel. Zoals jullie weten ben ik een studerende moeder. Om dit te combineren vind ik af en toe een hele taak. Ik heb een redelijk strakke planning voor ik de deur uitloop om Zoë naar het kinderdagverblijf te brengen en mezelf op de bus te zetten.

Op het moment zit ik in mijn derde studiejaar van de opleiding Communicatie aan De Haagse Hogeschool met +- een half jaar vertraging. Ik volg een derdejaars minor: Sustainability in Business, haal vakken in van het tweede studiejaar en ben ik druk bezig mijn Propedeuse te halen.

Toen Zoë werd geboren sliep ze na 6 weken al door, ik was de gelukkigste moeder op aarde. Helaas te vroeg gejuicht.. Zoë wordt namelijk sinds een aantal maanden weer gewoon wakker, madam stopt dan ook gewoon niet met huilen tot ze haar fles krijgt! Dus daar ga je dan je bed uit, fles maken, fles geven, je bed weer in en dan hopen dat ik weer in slaap val (wat vaak niet het geval is). Zoë wordt daarna pas rond half 8/8 uur wakker. Michiel haalt haar dan uit bed, ze mag dan nog even bij ons liggen. Na een half uur is ze dit vaak zat en moet ik echt met haar naar beneden. We ontbijten als gezin, vervolgens gaat mijn vriend naar zijn werk. Ik maak ons dan klaar voor de dag je kent het wel: douchen, aankleden, vaatwasser uitruimen en tassen inpakken. In het begin moest ik Zoë iedere ochtend met de wandelwagen naar het kdv brengen (ik heb namelijk geen rijbewijs), sinds een aantal weken doe ik dit op de fiets (wat een vrijheid!!). Daarna ren ik (ja letterlijk REN ik) naar de bushalte, koop ik vaak een grote kop koffie op station en dan begint mijn vier uur durende college.

 

Studeren vind ik leuk, en school zie ik als tijd voor mijzelf. Maar het is vaak het werk wat erbij komt kijken wanneer je weer thuis bent. Wanneer ik thuis kom rond half 6/6 uur zorg ik dat het eten op tafel staat, ruim ik de tafel af, moet ik nog even dat wasje ophangen, een nieuw wasje in de wasmachine doen, stofzuigen, ruim ik de vaatwasser in, doe ik de afwas, maak ik eventueel huiswerk en geef ik natuurlijk Zoë de aandacht die ze nodig heeft.

Een maand geleden had ik mijn tentamens en heb een aantal dagen terug te horen gekregen dat ik weer mijn tentamen voor mijn propedeuse niet heb gehaald. Dit was even flink balen, huilen en boos worden. Ik dacht echt even waar doe ik het allemaal voor!? Gelukkig weet ik daar het antwoord op: Zoë. Opgeven is voor mij geen mogelijkheid!

 

Groetjes, Maxim

Deze week wordt Zoë alweer 7 maanden jong. En terwijl ik deze blog in de kantine schrijf (met een enorm grote kop koffie) kan ik alleen maar denken aan waar is de tijd naartoe gegaan? Behalve aan de slapeloze nachten, vele luiers, koude kopjes koffie en thee natuurlijk aan enorm veel leuke en maar soms ook minder leuke momenten. 

 

 

Als ik er nu op terug kijk waren de afgelopen maanden best pittig. Naast dat je moeder bent ben je anno 2017 ook nog vrouw/vriendin, sociaal, gezellig, huisvrouw, chef, dochter, zus, werkend (in mijn geval student) en zo nog een tiental andere punten.. Dit werd mij af en toe best wel eens teveel. Zoveel verwachtingen en meningen van anderen waar ik af en toe echt helemaal geen zin in had. Michiel en ik hebben het thuis dan ook niet altijd even gezellig gehad. En wat blijkt na kleinschalig onderzoek door mij, dit is bijna overal zo.. alleen word je dit door niemand verteld.

Af en toe is het nog steeds erg lastig om dat beeld van die multitasking moeder anno 2017 los te laten. Ik heb er namelijk een handje van alles perfect te willen doen. gelukkig sinds een aantal maanden gaat dit een stuk beter en is het ook weer een stuk gezelliger bij ons thuis. Ik blijf mezelf vertellen; een perfecte moeder bestaat niet maar er zijn duizend manieren om een goede te zijn. Dit wil ik ook iedere mommy (to be) meegeven. Luister naar je moederhart en doe waar jij jezelf goed bij voelt. Laat die was, stofzuiger en troep staan en probeer te genieten!

Nu zeven maanden moederschap, slapeloze nachten (yup vannacht ook weer), vele luiers, en al die koude kopjes koffie en thee verder, geniet ik elke dag van mijn dochter Zoë, ons gezinnetje en het moederschap. Vooral ben ik erg nieuwsgierig wat de toekomst ons gezinnetje gaat brengen. Dit zeggende drink ik nu snel kopje nummer 101 koude koffie op! Cheers op het moederschap.

 

Veel liefs Maxim